Dziesiątki dni głodu - dyscyplina czy szaleństwo? Intymny zapis pięćdziesięciu dni bez jedzenia - dziennik człowieka, który świadomie stawia własne ciało w roli wroga i sojusznika jednocześnie. Groteskowy obraz balansuje między śmiechem a trwogą, i zmusza czytelnika do odpowiedzi na pytanie: gdzie kończy się wytrwałość a zaczyna obłęd? Tu nie ma łatwych odpowiedzi. Jest tylko odbicie w krzywym zwierciadle, od którego trudno oderwać wzrok. "Niepokojąca powieść. W niepokojący sposób śmieszna. I porywająca". Dr hab. Krzysztof Biedrzycki Katedra Krytyki Współczesnej UJ
