Ostatnia powieść Fiodora Dostojewskiego, stanowiąca jedno ze szczytowych osiągnięć literatury światowej. Wielowątkowa opowieść o relacji między ojcem i jego trzema synami. Każda postać została głęboko scharakteryzowana – każda reprezentuje inne podejście do życia. Ich wzajemne zdrady, zatargi i rywalizacja doprowadzają do tragicznego finału, w którym nikt nie jest bez winy. Zawiłe perypetie rodzinne pozwalają autorowi zadać fundamentalne pytania o naturę zła, istnienie Boga i znaczenie uniwersalnych wartości. Utwór w tłumaczeniu Barbary Beaupré jest skróconą wersją oryginału. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi.
